Sobra akong nasasaktan whenever I heard things na negative about sakanya..Siguro ganun talaga kapag sobrag mahal mo ang isang tao..Sabe nga nila mas makikilala mo ang isang tao kapag nakasama mo na xang tumira sa isang bubong..And I dont know if it is too early to judge but in our two months na magksama sa isang bahay, sabay natutulog at sabay gumigising, mas lalo ko xang nakikilala, mas lalo ko xang minamahal..And mas lalo akong nagthathank kay God..Di xa yung selfish na taong sinasabe nila…Kasi kahit puyat na puyat xa kahit masakit ang ulo nia, instead wala parin xang sawang gumicng ng 4;30 ng madaling araw at ihatid at isundo ako araw araw…kahit na pagod xa pinipilit nia parin na xa ang maglalaba at magplaplantsa wag lang ako mahirapan…selfish ba yun??..I dont think so…he still the man I know kahit kasal na kame, kahit ano basta kaya, basta gusto ko ibibigay nia…di naman xa perpektong tao, no one was…katulad ng mga ibang lalake na short tempered, lalo na kung yung babae eh grabehan din naman, sino ba naman lalake ang makakatiis dun…pero sa case namin, oo may mga times na nagkakatampuhan kame, nagkakaaway, may mga iyakan..pero never niang ginawa na balewalain ako..di nia iniisip ang pride..pag nagkakaaway kame after ng ilang minutong diskusyon..take note, wlang murahan, walang sabihan ng masasakit na salita at lalong lalo na walang sakitan…nde naman kasi ako ganun klaseng babae, I think nasa pagdadala ng girls yun kase by nature guys are short tempered, and madaling maprovoke..welll..hmmm..anyway aun nga after ng sandaling paguusap at dahil cry baby ako xempre iiyak ako un ung kinakainis nia most of the times kasi ayaw nia ng umiiyak ako..pero aun lalapit xa sakin ihuhug ako at hahawkan ang kamay ko..and un end of conflict, ganun kame magaway..malayo sa mga balibalita…:)..Minsan naiicp ko di lang siguro nila kilala xa or siguro Im lucky kasi ako lang talaga yung babaeng minahal nia ng ganito..<3…malayo sa mga nakaraan..im very happy na a yung taong makakasama ko habang buhay..<3

Yan ang comfort food ko ngayon..:)..Parang kahit ano basta mtamis ok n ok ako..I remember nung mga panahong wala akong ibang hubby kundi sumuka, anything sweet can stop yung feeling na susuka ako..:)..tsaka yung umay sa food, ayaw na ayaw ko ng lasa ng malansa, well kahit naman talaga before ayaw ko peru ngayon mas matindi parang kahit super toothbrush na ko di parin xa nawawala..nd everytime na makakaen ako ng fish bigyan mo lang ako ng few minutes for sure suka galore na agad ako..mawawala lng yung lansa effect  kpag nakakakaen ako ng sweets..Thank God Chocolates, ice cream, cakes and candies are invented..:)..If not I dont know how will I survived our first four months..:)..But in that 4 months mas naappreciate ko ang mama ko..Yung iba na pala yung mararanasan mo yung mga naranasan nia before, na kulang nalang talaga tumira ako sa cr, na di ko na talaga kinaya I have no choice to have a 2 and half months leave sa work..:)..and went back after that leave na parang walang nangyari, back to normal lahat, except sa parang circus sa tiyan ko, na always nagpapasaya samen ni beb..:)..Lalo na sa gbi kapag kinakausap namin yung precious one namin, tapos bigla xang sasagot ng malakas na sipa..:)..nakakagulat, minsan I woke up in the middle of the night dahil sa mga movements nia, parang ayaw nia kasi yung naka side ako sa right magsleep, di ko 2loy mayakap si beb habang nagsleep..hehe..kaya puro left side lying at flat on bed lang ang positon ko kapag nagsleep..:)..There comes a time na nga n I promise to my self na I would stop eating sweets na, kasi from my weight gain 9kgs nalang ang dapat kong igain until the end of September..But kaso di ko talaga kaya, kaylangan makapag sweet talaga ako,..haha..ang tigas ng ulo ko..thats why from 58kg my weight boomed to 68kg..haha…in just 6 months I gained 10kgs, kaya ngayon sobrang sakit ng paa ko eh yung parang laging sobrang pagod parang haba ng nilakad..thank God sobrang baet ng asawa ko para hilutin nia yung mga paa ko…Anyway super thankful kame sa blessing ni God samen, and every body is super super excited sa pagdating nia..3 months to go,..:)…but Ill try to lessen na yung mga sweets…baka magulat nalang ako mas mabigat na ko kay beb..haha..:)